Vrijdagavond 12 oktober trok ik met een aantal medestudenten naar het Gildhof in Tielt. Daar gingen we een theaterstuk bekijken, meer bepaald een poppentheater genaamd 'Eenmaal, andermaal, verkocht!'. Ik vond het een vrij goede voorstelling. Het was wel een beetje raar en zeker niet wat ik ervan gedacht had maar de poppenspeler wist me mee te krijgen met de verhalen.
In het begin ratelde en ratelde hij maar door over een veiling.
Paniek.
Verwarring.
Dit was toch een theaterstuk en geen veiling?! We kregen een catalogus, mochten de poppen eens bekijken en daarna, zei hij, zouden we bieden per opbod van 10 euro. Een veiling dacht ik, goed, ik glip weg tijdens de pauze, als er pauze is... Dan begon de poppenspeler te spelen, korte fragmenten uit verschillende verhalen met verschillende poppen. Nog steeds in de war of het nu ook een veiling was of niet, werd ik meegesleept in de verhalen. Hierdoor vond ik de voorstelling goed. Ik werd er echt ingetrokken. De poppenspeler wist ons te ontroeren en in spanning te brengen. En dit is iets waarvan ik vind dat een kleuterjuf het ook moet bezitten; de kracht om iedereen in het verhaal te sleuren. Het was een mooie ervaring.
Vrijdagavond 12 oktober trok ik met een aantal medestudenten naar het Gildhof in Tielt. Daar gingen we een theaterstuk bekijken, meer bepaald een poppentheater genaamd 'Eenmaal, andermaal, verkocht!'. Ik vond het een vrij goede voorstelling. Het was wel een beetje raar en zeker niet wat ik ervan gedacht had maar de poppenspeler wist me mee te krijgen met de verhalen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten